Celebrating Our Birthday!

Petang guys... petang nie aku tak sangka langsung sepupu-sepupu kesayanganku nie buat surprise party yang sangat KEBABOOM! Walaupun hujan rintik-rintik kami tetap santaiiiiii...

Okay... komen sikit please. Cantikkan even simple... but aku memang tertarik dgn kek nie. Ikhlas dari hatiiii... sedap sangat-sangat sebab kek nie tak mengundang kencing manis. Strawberiii berterabur atas kek... amboi. Ayat berterabur... strawberi je pun. Bukan serbuk Milo.
Get ready~

The story behind this...
Kami dua pupu. Berkongsi gene moyang yang sama. Kekeke ... Aku dilahirkan tanggal 10 Ogos 1993, sepupuku Syazwani pulak tanggal 11 Ogos 1993. Yang baju belang kuning tue tak sabar nak keluar dulu. So, dia awal sikit laa daripada kami berdua. Tapi, tak apa sebabnya we were born in the same year, 1993!
Aku rasa aku cun sikit, sebab tue aku besarkan gambar nie. Kuikuikui...
Then... nak dekat pukul 6, baru minah kepoh nie datang. Kawan lapuk tapi masih fresh. #mcm mana tue. Hihihi. I called her Mek Leha. Kualiti gambar nie iPhone punya standard. So, kita nak tayang sikit lagi gambar kami boleh tak?


 

Kami berkawan dari sekolah rendah lagi. Bila dah masing-masing habis belajar, ada yang kerja... cuti semester, waktu nie je laa dapat berkumpul. Kadang dua orang pun jadi. Hang tengok aku, aku tengok hang. #kamioqangkedah #langkawi #pantaitanjungrhu

Jom balk~ To my cousin. Thanks for making this day as a good memory. Sebabnya dah lama aku tak dapat kek birthday. Rasa macam kembar tiga pulak. Ok, bye! Next year aku punya turn sponsor kek.

Anneyo! Do come again. XoXo

Happy Birthday to Me!




Me turns 22 years old today. Aku berharap aku semakin maju ke hadapan. Ya Allah, berikanlah kami rezeki yang halal. Panjangkanlah umur kami. Jauhkanlah kami daripada melakukan maksiat serta kemungkaran. Berilah kami kesihatan yang baik.

Aku nak luah perasaan sikit... aku percaya pada takdir. Akan tetapi mengapa bila orang lain dapat lebih... aku jadi iri hati? Ya Allah, aku mohon. Aku akan cuba sebaik mungkin untuk buang perasaan tue. Sebab aku percaya mungkin "SUATU HARI NANTI ..."

Petang tadi aku bagi tau mak, aku nak buat bisnes kecil-kecilan. Tapi, mak tak pernah bagi kata semangat.
Aku : Mak, suruh ayah buat pondok kecikkk. Cek nak berniaga.
Mak : Tak payahlah. Laku kaa?? 

Tersentap terus hati nie. Dialog yang aku selalu dengar daripada kawan-kawan aku bila mak mereka bagi respon :
Minah : Mak saya nak berniaga.Mak : Haa... nak jual apa?Minah : Ala... nasi lemak pagi-pagi. Lepas tue petang kita jual ais kacang. Bolehkan?Mak: Buat la Minahh oiii. Mak okay je.
At least walaupun cakap kosong, bila dengar mak cakap macam tu. Leganya rasa ada orang support. Kepada mak, Raudzah hairan. Kenapa mak selalu bagi anak-anak patah semangat. Dulu masa kakak nak kahwin, mak bagi tak bagi. Mak selalu buat keputusan yang lemah dahulu. Mak tau tak betapa berharganya doa ibu untuk anak-anak. Jadi, apa Raudzah buat sekarang nie? Raudzah hilang satu-satunya supporter yang Raudzah bagi kepercayaan Raudzah kepada mak. Kalau mak tak back up Raudzah siapa lagi? Raudzah nak berbisnes. Tapi kenapa berbisnes? Raudzah ada banyak sebab. Sebabnya mak, ayah dan adik-adik. Mak dapat bayang tak?  Mak nampak tak Raudzah pergi kerja, balik kerja berkurung. No life. Raudzah penat. Hotelier tambah-tambah yang duduk kitchen, bila balik kerja nak rehat je. Sebab satu badan sakit. Itu yang Raudzah rasa sekarang nie. Sakit Ya Allah. Aku sakit. Aku tak mampu... gaji aku pulak tak berbaloi dengan apa aku buat. 800? Macam mana aku nak biaya mak ayah aku nie? Kat siapa Raudzah nak mengadu, nak ambil semangat? Kat siapa mak? Raudzah tanya nie... kenapa mak? Kenapa mak selalu cakap benda yang menjatuhkan semangat anak-anak? Kita memang orang kampung. Mak ayah sampai tak nak keluar langsung dari Langkawi. Kami tak boleh hidup macam mak dan ayah sebabnya dunia sekarang penuh pancaroba. Duit adalah segala-galanya mak. Kalau tak ada duit orang akan pijak kita. Kalau tak ada duit, kita mati sebab tak makan. Ini fakta. Raudzah perempuan mak. Raudzah tak mampu nak kerja dalam kitchen. Angkat benda berat, berdiri lebih daripada lapan jam tanpa duduk, makan tak menentu dan lari sana-sini.

Cubaan kedua, Raudzah pergi kerja tunggang motorsikal. Bila hujan lebat Raudzah redah. Raudzah takut, macam mana kalau pokok tumbang? Kilat sambar? Raudzah takut sangat-sangat. Kita tak ada kereta. Raudzah sedih. Raudzah nak beli kereta guna payslip Raudzah pun tak lepas. Nak guna mak ayah punya, langsung tak ada apa. Tak ada orang boleh bantu Raudzah beli kereta. Sedangkan family kita memerlukan. Kenapa tak ada seorang pun fikir kepentingan kereta tue? Adik balik sekolah, hujan... mak redah hujan pergi ambil. Kedua, adik kembar pulak tue. Badan besar. Mana boleh bonceng dua orang. Tak muat.

Mak... doa mak sangat mustajab bagi anak-anak. Kepada pembaca, please jangan salah faham. Aku bukan nak jadi anak derhaka. Cuma aku tak habis fikir kenapa dengan mak? Habis tue anak-anak nak buat apa bila mak dah berkata macam tue? Terus rasa down. Mak... tolong Raudzah mak.

Anneyo! Do come again. XoXo

One day #borabora

Guys... mungkin korang akan gelakkan aku. Tapi inilah kenyataan yang aku tak tahu langsung tentang kewujudan Bora-Bora Island nie... Aku nak panggil BBi la, singkat sikit nak menaip. Ya Allah, amat cantik ciptaanMu. Aku ingatkan Maldives je, rupa-rupanya ada lagi. BBi ! Tahun nie baru aku dengar tentang BBi nie. First, masa aku nak apply kerja dekat St.Regis Langkawi. Aku search mengenai St.Regis, naik laa St.Regis BBi nie. Then tadi, aku usha instagram Hanis Zaleekha dengan Hairul Azreen, dyorang honeymoon kat sana. Tak minat pun. Cuma 'ter'tengok. Tapi, ikhlas dari hati, Hanis sangat cantik. Hairul pun agak comel. Sejuk hati tengok kakak abang kita sejak dah kahwin nie. Apa-apapun tahniah. Tak percaya tengok la instagram Puan Hanis. Hehehe... Jeles siot.

Ya Allah, aku hanya bergaji RM 800/bulan. Mampu ke nak ke sana. Dalam hati nie teringin sangat. Alangkah indahnya pemandangan kat sana. Apa aku buat dalam hidup aku selama ini? #buangmasa. Teringin. Teringin. Teringin.Teringin. Teringin. Teringin.Teringin. Teringin. Teringin.Teringin. Teringin. Teringin.



Anneyo! Do come again. XoXo

#pembuangan bayi

Ya Allah... tengok tue. Apa ada dalam gambar tue? Biawak dgn mayat seorang bayi... astagfirullah! Kenapa sanggup si ibu buang bayi dia? Tak terbayang ke bila bayi tue berumur setahun, dia merangkak... senyum... merengek minta dibelai. Comelnya si bayi tue... aku dapat rasa and aku rasa mcm nak pegang je si bayi tue. Tp, apakan daya. Ibu si bayi lagi cepat buat keputusan dgn membuang si bayi ke tempat longgok sampah? Apa ke bangang si ibu tue? Bayi tue sampah ke? Kalau kau fikir bayi kau sampah, kau pun sampah. Bayi kau tue manusia. Ya Allah... aku tak terbayang apa yang si ibu pikir. Kesiannya, kalau tak nak bagi kat orang. Kau ingat kau lepas sekarang? Balasan Allah tue pasti. Mana kau nak letak muka kau kat sana nanti bila kau jumpa bayi kau semula? "Ibu, kenapa ibu buang adik masa kat dunia?" Ya Allah... aku cemburu dgn si ibu kerana berpeluang melahirkan seorang bayi. Aku teringin sangat. Aku tak ada kekasih dan tak pernah terpikir untuk mencari. Tapi keinginan utk menjadi ibu sgt kuat. Bila anak aku boleh bercakap hari-hari dia akan panggil aku "Ibu! Ibu!" Sukanya... aku cium pipi mulus dia. Aku sapu losyen kat badan dia. Suka sangat bau bayi. Bila bayi berumur nak ke satu tahun, kat situ laa bayi ada tahap kecomelan paling tinggi. Gomoiiii hari-hari laa jawabnya... comel! Sayunya bila tgk bayi tak bernasib baik tu. Kan lagi baik kalau dia membesar dalam rahim aku. Aku akan jaga dia, bila dia lahir. Tp, syg. Dia dah tak ada. Kepada ibu-ibu yang selalu sangat buang bayi sampaikan pembuangan bayi nie dah jadi hobi anak-anak Malaysia sekarang... siap sedia. Kau yang 'bangang' tak akan hidup selama-lamanya kat dunia nie. BALASAN YANG SETIMPAL dah tunggu kat akhirat kelak. Gomoiii dgn 'boya' tak malu~ tak pikir dosa, gomoiii dgn anak sendiri tak nak... inipun tak pikir dosa pergi buang pulak! Hebat! Hebat belaka! Anda semua golongan yang berani hidup saja, mati tak berani pun kan? Kalau Allah swt izinkan, biar bayi yang kau buang tu nanti buang kau pulak! Rasakan apa dia rasa... bezanya kau boleh merayu, tapi bayi kau tak boleh merayu ms kau buang dia. Anak tidak halal senang dilahirkan senang jugak dibuang, anak yang halal susah kita dapat susah jugak utk dibuang. Kepada bayi-bayi terbuang di seluruh dunia, maafkan saya sebagau hamba Allah swt yang tak mampu berbuat apa-apa bila ibu kamu membuang kamu semua. Saya minta maaf. Jumpa nanti anak-anak. Bersyukurlah kerana kamu semua pergi berjumpa dengan Allah swt terlebih dahulu dari saya dan ibu-ibu kamu.

Anneyo! Do come again. XoXo

Selamat Hari Bapa, En.Ammar!

Ayah, selamat hari bapa ayah... Terima kasih sbb lahirkan Raudzah di muka dunia nie. Terima kasih juga kepada mak. Raudzah tak berpeluang nak ucap kat ayah. Ayah tau kan mcm mana hubungan kita? Saya sayang ayah. Ayah jangan risau, saya takkan hampakan ayah, ayah dah tua. Kalau ayah sakit, Raudzah takkan tinggalkan ayah. Saya janji. Jangan tinggalkan anak-anak ayah. Kami sayang ayah dalam apa jua keadaan. Hanya kita dan Tuhan saja yang tau apa kita rasa. Jikalau ayah yang salah, Raudzah tetap back up ayah. Ayah banyak kurangnya, tapi ayahlah ayah saya. Ayah cari duit untuk saya. Mana boleh saya lupa semua tu? Ayah yang rotan saya bila saya malas belajar, sbb ayah saya berdikari, sbb ayah juga laa saya takut buat benda bukan-bukan apabila luar dari rumah kita. Terima kasih. Ayah tak besarkan saya dengan wang yang banyak, tp ayah besarkan saya syukur dgn apa yang ada.

Anneyo! Do come again. XoXo


All Right Reserved. Copyright. Raudzah's Blog